دکتر ذات‌الله عاصمی، پژوهشگر برجسته کشوری و دانشیار گروه علوم تغذیه دانشگاه علوم پزشکی کاشان در گفت‌وگو با مفدا با اشاره به اینکه، در طی این تحقیق برای اولین بار در جهان اثر مکمل‌یاری ویتامین D را در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون بررسی کردیم، گفت: در این مطالعه کارآزمایی بالینی کنترل شده-پلاسبو دو سوکور بر روی ۶۸ بیمار تحت درمان نگهدارنده با متادون  انجام شده است.

وی در ادامه به توضیحاتی در خصوص پژوهش یاد شده پرداخت و افزود: در طی این پژوهش شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی برای مصرف مکمل ویتامین D و پلاسبو تقسیم شدند و افراد هر گروه در بازه زمانی دو هفته یک بار به مدت ۱۲ هفته مقادیر مشخصی ویتامین D و پلاسبو دریافت کردند و سپس نیز نمونه خون ناشتا در ابتدا و ۱۲ هفته بعد از مداخله برای اندازه‌گیری متغیرهای مرتبط از بیماران گرفته شد. 

دکتر حمیدرضابنفشه، دیگر پژوهشگر همکار در این بررسی علمی، با بیان اینکه وابستگی به مواد مخدر یک معضل جهانی است که مشکلات جسمی و روانی- اجتماعی متعددی به همراه دارد، گفت: درمان این عوارض مستلزم صرف هزینه زیادی است و با وجود فراوانی روش‌های درمانی برای بخش عمده ای از این عوارض، میزان برگشت به مصرف مواد، همچنان بالا است. سوءمصرف مواد مخدر یک مشکل جدی بهداشت عمومی است که منجر به افزایش میزان مرگ ومیر، HIV، هپاتیت B و C دربیماران اعتیاد به مواد مخدر شده است.

مدیر گروه مطالعات اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی کاشان افزود: متادون به عنوان یک درمان موثر برای وابستگی به مواد افیونی در نظر گرفته شده است، در ایران ۵۰۰ هزار نفر درحال حاضر تحت درمان نگهدارنده با متادون و بوپره نورفین هستند و کاهش سطوح ویتامینD در۹۰ درصد بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون وجود دارد که کمبود این ویتامین ممکن است با دردهای مزمن اسکلتی-عضلانی و بیماری‌های دهان و دندان در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون ارتباط داشته باشد.

یافته های این پژوهش نشان می دهد، مصرف IU ۵۰۰۰۰ مکمل ویتامین D هر دو هفته به مدت ۱۲ هفته در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون، اثرات مفیدی برروی پارامترهای سلامت روان و مارکرهای متابولیک دارد.

نتایج این تحقیق علمی که حاصل همکاری یک ساله حمیدرضا بنفشه، دانشیار گروه فارماکولوژی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ذات‌الله عاصمی، دانشیار گروه علوم تغذیه این دانشگاه و امیر قادری، دانشجوی دکترای تخصصی اعتیاد است، درمجله بین‌المللی"Progress in Neuropsychopharmacology & Biological Psychiatry"   با ضریب تاثیر۴.۱۸۷ (IF ) =  منتشر شده است.